Ένας κήπος ανθισμένος με τριαντάφυλλα για τη γλυκιά μανούλα που γιορτάζει.
Χρόνια πολλά μαμά!
Σ’ ευχαριστώ μαμά!
Να χαμογελάς πάντα μαμά!
Σ’ αγαπώ πολύ μαμά!
Πολλές ευχές απ’ τα παιδιά της Α΄ τάξης για τη μαμά και υπέροχες δημιουργίες που έφτιαξαν με τη δασκάλα τους Έλσα Καλαμπάκα.
Η τάξη γέμισε καρδιές, απέραντη αγάπη, αφηγήματα και ποιήματα για κείνη!
«Η Μ Η Τ Ε ΡΑ»
του Γεωργίου Βιζυηνού
Πώς να πειράξω τη μητέρα
να κάμω εγώ να λυπηθεί,
που όλη νύχτα κι όλη μέρα
για το καλό μου προσπαθεί;
Πώς ν’ αρνηθώ ή ν ‘ αναβάλω
ό,τι ορίζει κι απαιτεί,
αφού στη γη δεν έχω άλλο
κανένα φίλο σαν αυτή;
Αυτή στα στήθη τα γλυκά της
με είχε βρέφος απαλό,
με κάθιζε στα γόνατά της
και μ’ έμαθε να ομιλώ.
Αυτή με τρέφει και με ντύνει
όλο το χρόνο που γυρνά,
και δίπλα στη μικρή μου κλίνη,
σαν αρρωστήσω ξαγρυπνά.
Αυτή σαν πέσω και χτυπήσω
φιλά να γειάνει την πληγή.
Αυτή, τι πρέπει να αφήσω
και τι να κάμω μ’ οδηγεί.
Πώς το λοιπόν τέτοια μητέρα
να κάμω εγώ να λυπηθεί,
που όλη νύχτα κι όλη μέρα
για το καλό μου προσπαθεί










































































